ไทแพนิค The Fate of Thai-panic

ชนชาติหนึ่งชายขอบโลกเหิมเกริมอยากเป็นใหญ่ในน่านน้ำ ริเริ่มสร้างเรือเดินสมุทรขนาดมหึมา เพื่อเดินทางข้ามห้วงน้ำอันล้ำ่ลึกไม่อาจหยั่ง ต่างร่วมกันตั้งชื่อเรือนั้นว่า ไทแพนิค

ชนในชาตินี้ต่างเผาผลาญทรัพยากรที่มีเพื่ออุทิศถวายแก่เรือลำนี้ ด้วยหวังว่าจะไปถึงฝั่งฟ้าอันศิวิไลซ์ ตามคำเขาโฆษณา

เรือเหล็กเสร็จสิ้น ลำโตมโหฬาร ผู้คนตัวมดพากันโห่ร้องกัมปนาถ จนพสุธาเลื่อนไหว ระลอกน้ำกระเพื่อมเลื่อนไปหลายสิบโยชน์

ผู้คนเดินละเมอลงเรือ ผู้มีศักดิ์นั่งลอยหน้าชั้นบน ผู้มีเงินซื้อที่นั่งบนชั้น(ดาด)ฟ้า ส่วนชนชั้นกลาง ๆ นั่งลอยหน้าไม่ยุ่งกับใคร ชนชั้นล่างเล่า นั่งจับเจ่าอยู่ใต้ถุนเรือ รอคอยความช่วยเหลือจากผู้ให้ทาน

ดวงดาวเต็มฟ้า ตีนไม่ติดดิน ได้ฤกษ์ดี …. นำเรือออก เรือไทแพนิคประกาศศักดาข้าใหญ่เหนือนาวาเวิ้งว้าง

จันทร์คว่ำ จันทร์หงาย จันทร์ฉายเฉิดโฉม ทุกคนเริงร่ากับภาพความสนุกสนาน ร่ำรวย ที่ฉายให้ดู บอกย้ำทุกวัน

เมื่อกินเสร็จแล้ว อิ่มแปร้ ทั้งเก็บตุน ที่เหลือจึงโปรยปรายเศษอาหารจากชั้นฟ้า ลงมาให้พวกชั้นล่าง ๆ “โอ้ช่างวิเศษ ช่างใจดี นักบุญนะเจ้าประคู้น”

ในคืนดาวดับ เดือนลับ เห็นกระจ่างชัด ภูเขาน้ำแข็งขาวโพลน

เรือวิ่งมาแรง ทะยานใส่น้ำแข็งขาวใสกลางมหาสมุทร

เหล็กแกร่งแยกร้าว แตกเป็นสอง

“แกเผลอ นั่งหลับ ไม่รู้หรือไงว่ะว่าภูเขาน้ำแข็ง”

“แกแหละ สร้างเรือยังไง เหล็กบาง .ิบหาย คงงาบงบประมาณ”

เสียงด่าขรมทั่วท้องเรือ สาดน้ำลายใส่กัน จนเรือเริ่มจม

“เอายอดภูเขาน้ำำแข็งออก เรือผ่านไปได้” เสียงตะโกนมา ผู้คนเสียสติกุลีกุจอ เลื่อยทุบ น้ำแข็ง หาเห็นไม่ว่าภายใต้ยอดน้ำแข็งนั้น ยังมีฐานภูเขาน้ำแข็งมหาศาล เบื้องลึก เบื้องล่าง

ความกระหายอำนาจในกมลสันดานของชาวไทแพนิค  ที่อยากมี อยากได้ อยากเป็น แต่ไม่อยากลงมือทำ อยากได้อะไรง่าย ๆ ดังเสก หรือขอจากเทพประทาน

หลงไหลผู้มีอำนาจ แค่ยืนข้างหลังผู้มีอำนาจ ก็เบ่งได้ บานใจ

หลงในอำนาจเงิน มีเ้งิน มีทุกอย่าง มีอำนาจมีทุกสิ่ง มีตำแหน่ง มีตัวตน

เป็นเผ่าชนสิ้นหวังในศักดิื์ศรี หาความภูมิใจในตัวเองไม่ กลวงอยู่ภายใน จำต้องหาสิ่งนอกกายมาเป็นเครื่องเคราสร้างความเป็นคน จึงหลงโง่งมไปกับแรงกิเลส และคำโฆษณาเลื่อนลอย

ความทะเยอทะยานเกินตัวอยากเป็นใหญ่ อยากเป็นคนสำคัญ ทำให้กระเสือกกระสนดิ้่นรนทุกหนทาง แม้จะชั่ว ก็ไม่กลัว

ปากว่าตาขยิบ กล่นด่าความชั่ว แต่ปล่อยคนชั่วลอยนวล หากกูได้ด้วย กูสบาย จะปิดตาเสียข้าง ปิดหูอีกทาง พวกมึงทำไป

กติกาของกู กูได้ กูก่อน นั่นคือ ความจริง ทิ้งขว้างไปสิ้นสำนึกศีลธรรม

ตีนลบสัจจะ ถ่มถุยธรรมะ ตบหน้าความงาม สูญสิ้นความเป็นมนุษย์สิ้นแล

……

น้ำกำลังเข้าเรือ

เรือเิ่ริ่มจม

ผู้คนแก่งแย่งหนีออกจากเรือที่กำลังล่ม ผู้อยู่ชั้นดาดฟ้าบังคับบัญชาฝูงชนซื้อเรือเล็ก นำพาพวกของตนออกไปก่อน ทิ้งให้พวกชั้นอื่น ๆ กระเสือกกระสนท่ามกลางชะตากรรมอันสับสน

อนาคตของเรือไทแพนิคจะเป็นอย่างไร

จะมีเรือผู้อารีมาช่วยนำเรือเล็กขึ้นและผู้คนที่กำลังจะจมน้ำไปไหม

จะมีคนตายไหม และพวกชาวไทแพนิคจะลอยคอในน้ำและรอดจากชะตากรรมนี้ได้อย่างไร

โปรดติดตามตอนต่อไปด้วยใจระทึก

………..

ชาวไทแพนิคทุกคนลงเรือลำเดียวกัน มีส่วนทำให้เรือล่มด้วยกันทั้งสิ้น

เรือลำนี้แตกล่มด้วยอกุศลธรรมในใจของผู้ร่วมเดินทาง

สำหรับเรา หนึ่งในชาวไทแพนิค ตั้งใจจะใช้เวลาที่เหลือในชีวิตฝึกฝนใจตนให้แข็งแกร่งด้วยสัจจะ และความกรุณา จะรักสัจจะ ความดี เหนือ ความเป็นตัวกู ของกู

ด้วยศรัทธาว่าศักยภาพแห่งความดี จะช่วยพาตนและผูุ้้อื่นสักจำนวนหนึ่ง ให้ว่ายพ้นห้วงสมุทรแห่งสังสารวัฏได้ ในอนาคตกาลข้างหน้าสักวัน

Advertisements

One response to “ไทแพนิค The Fate of Thai-panic

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s