Rest in my love พักในหัวใจของฉัน

ความตายมิอาจพราก…ความรัก

อีกกี่ชีวิตที่จะต้องพรากจาก
อีกกี่น้ำตาต้องรินไหล
อีกกี่ความเข้าใจต้องบ่มสร้าง
อีกกี่ชาติจะคุ้นชินกับกระแสชีวิต

เมื่อไรน้ำตาจะหยุดไหล
เมื่อไรจะเข้าใจชีวิต

ชัมบาลา แม้เราจะพบกันเพียง 2 วัน ความรักที่รู้สึกหยั่งลึกกว่านั้นมาก

อาจข้ามภพที่เราเคยสัมพันธ์ ให้วันนี้เจอกันอีกครา

วันหน้าอาจพบใหม่ ขอให้ชัมบาลาไปโลกใหม่ที่สดใส

ขอบุญแม่นำลูกไปสู่สุคติ

Die Young

Die Young

เมื่อวันอังคารที่ 12 พค. ฉันได้ลูกนกที่พลัีดตกรังมาตัวหนึ่ง มันเล็กมาก เปลือกตายังปิดสนิท ขนหรอมแหรม ตัวเบาไร้นำ้หนัก

เพื่อนผู้ที่พบมันบอกว่า มันนอนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ คงหนาวจับหัวใจเมื่อไร้รังอันอุ่นหุ้มกาย มดสัก 3-4 ตัวเริ่มไต่บนตัวมัน — อาหารอันโอชะ

ไม่ทราบจะประกาศหาพ่อและแม่นกที่ไหน แม้พ่อและแม่นกจะพบลูกของมัน ก็ยากที่จะคาบลูกบินคืืนรัง และหากเราจะนำลูกนกคืนรัง ก็ไม่รู้ว่ารังนอนของมันบนต้นไม้ใหญ่ต้นไหน

ชะรอย ชะตากรรมของเราคงมีร่วมกัน ลูกนกจำต้องอยู่ในมือเรา ให้เป็นแม่บุญธรรม

ฉันตั้งชื่อมันว่า “ชัมบาลา” (ดินแดนแห่งนักรบโพธิสัตว์) และภาวนาให้พระโพธิสัตว์ผู้เปี่ยมด้วยพระมหากรุณาทรงรับลูกนกนี้ไว้ในอ้อมบุญของพระองค์

ฉันซื้อรังหญ้าให้มัน อาหารนก คอยแช่น้ำให้นุ่ม แล้วบรรจงป้อนในปาก เป็นงานยากมาก เพราะปากลูกนกเล็กและบอบบาง แต่ฉันก็ทำได้ และทำได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ ที่ทำ ฉันเริ่มรูุ้้ว่า ลูกนกสื่อสารกับแม่มันอย่างไร สัมผัสแบบไหนที่กระตุ้นเร้าลูกนกให้อ้อนแม่

เสียงลูกนกที่ร้องเรียกฉันทำให้หัวใจฉันอ่อน ต้องวางมือจากทุกสิ่งเพื่อไปดูแลเขา ช่างเป็นความรู้สึกวิเศษ

in My love

in My love

ฉันดูแล ชัมบาลาได้ เกือบ 2 วัน ฉันจำต้องฝากลูกนกไว้กับร้านหมอ เพราะต้องเดินทางไปทำงานต่างจังหวัด 1 คืน 1 วัน ฉันรู้สึกหวั่นใจ ใครจะรักและดูแลลูกนกตัวนี้ได้ดีกว่้า แม่บุญธรรมนะ ฉันรู้สึกว่า ลูกนกต้องได้อาหารใจอย่างมาก

แต่ฉันจำต้องทำใจ และ วางใจกับเหตุและปัจจัย

เช้าวันที่ 14 พค. โทรศัพท์ดังขึ้น เครื่องมือถือแสดงชื่อของร้านหมอ ใจของฉันรัว กลัวที่จะได้ยินบางอย่าง

รับสายแล้ว ฉันได้ยินสิ่งที่ฉันหวาดกลัวตลอด “ไม่เป็นไรคะ ทุกคนทำดีที่สุดแล้ว จะกลับไปรับร่างของเขา ช่วยเก็บให้ดีด้วยนะคะ” ฉันบอก

วันนี้เอง 16 พค. ฉันไปรับร่างที่นอนนิ่งสงบของลูกนก ฉันนำร่างลูกนกมาทำพิธีศพ ก็เลือกกระถางที่ชอบ ใส่ดินลงไปครึ่งหนึ่ง แล้วก็วางรังและร่างของลูกนกลงบนนั้น แล้วสวดภาวนาให้สักครู้ แล้วจึงเอาดินกลบ ใส่ต้นแก้วลงไป

ชัมบาลาไม่ได้จากฉันไปไหน มันยังคงพักอยู่ในหัวใจ และ ร่างของมันจะแปรเปลี่ยนเป็นปุ๋ยบำรุงต้นแก้ว ที่ส่งกลิ่นหอมให้ฉันได้เสมอ

ต้นแก้วต้นนี้ กำลังจะแปรเป็นต้นรักของฉัน

เมื่อดินกลบร่าง

เมื่อดินกลบร่าง

การนำกระดูกของผู้ที่เรารักไปปลูกต้นไม้เป็นความคิดที่ดีนะ ทำให้เรารู้สึกเชื่อมโยงกับคนที่เรารักผ่านทางกายภาพ คือ ต้นไม้

ที่รัก เธอจะเป็นต้นรักที่เติบโตในใจฉัน

ที่รัก เธอจะเป็นต้นรักที่เติบโตในใจฉัน

ความรัก สายใยความผูกพันธ์ยังคงดำเนินไปแต่เปลี่ยนสภาพไป

เราจะได้หมั่นดูแลต้นไม้ บำรุงรักษา ให้น้ำ ความรักความสัมพันธ์แบบนี้อาจช่วยให้โลกและใจคนเย็นขึ้น

จากสถิติปี 2551 คนไทยตายนาทีละ 1 คน หรือ ราว 4 แสนกว่าคนต่อปี

ถ้าทุกคนทำอย่างนี้ เราจะมีต้นไม้ปีละ 4 แสนต้น ที่จะเติบโต มีคนดูแล และเป็นของขวัญให้ลูกหลานในอนาคตด้วย

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s