งูกินเขียด

เสียง “แง้บ แง็บ” ดังใกล้ชานหน้าบ้าน เสียงอะไรแปลกดี คงเป็นเสียงพวกกบกระมัง เพราะบรรยากาศช่วงฝนพรำอย่างนี้ บรรดาสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำคงบันเทิงเริงใจ

ฉันลองหันไปดูรอบ ๆ เผื่อจะเห็นเจ้าของเสียง พ่อบอกว่า “อย่าไปใกล้ต้นปีบนะ งูเขียวกำลังกินเขียดอยู่”

ฉันมองไปที่ต้นไม้แล้วเห็นปล้องสีเขียวสดห้อยอยู่ เหมือนเป็นเถาวัลย์จับต้นไม้ “โอ้แม่เจ้า เสียงที่ฉันว่าไพเราะนั่น เป็นเสียงร้องก่อนความตายกระนั้นหรือ”

ใจของฉันเจ็บปวดเหลือเกิน นึกเห็นตัวเองเป็นเขียดน้อยที่ครึ่งตัวอยู่ในปากงู “มันรู้สึกอย่างไรบ้างน้อ” ฉันคิด สงสารมันจับใจ แต่ช่วยไม่ได้

หนึ่งชีวิตที่กำลังจากจากไป กำลังหล่อเลี้ยงอีกหนึ่งชีวิตให้อยู่ต่อ

ฉันแผ่เมตตา ส่งความรักและปรารถนาดีให้ทั้ง เขียด และ งู

ฉันเปรียบชะตากรรมของเขียดกับตัวเอง

ในปากแห่งความตาย เมื่อความตายกำลังกลืนกินชีวิต

ฉันจะทำอย่่างไร วางใจอย่างไรดี

หรือฉันจะร้องเพลงแสนไพเราะให้โลกฟังเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนสิ้นเสียงไปตลอดกาล

“แง้บ แง้บ” ค่อย ๆ แผ่วและสิ้นไป พร้อมกับร่างเขียดน้อยที่จมหายไปในร่างของงูเขียว

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s