แสนคิดถึง

เคยไหม…หัวใจว่างเปล่าแต่หนักอึ้ง

เคยไหม…หัวใจอึมครึมแม้ฟ้าใส

เคยไหม…หัวใจสงัดเสียงแต่วุ่นวาย

เคยไหม…ไม่วางวายคิดถึงใครบางคน

ในวันที่ชีวิตเหมือนแล่นบนทางด่วน วันเวลาผ่านหน้าไปอย่างรวดเร็วและแสนจะยุ่งเหยิง คน ๆ หนึ่่งก็เริ่มหายไปจากชีวิต คนที่เคยเป็นส่วนหนึ่งที่ให้สีสัน ความเบิกบานใจกับชีวิต

คนที่นั่งวาดรูป ระบายสีด้วยกัน เคยยิ้มชื่นชมผลงาน

คนที่นั่งจิบกาแฟหน้าบ้านและชมสวนด้วยกัน ฟังเสียงนกร้องเพลงส่งภาษา ดูกิ่งไม้ ใบไม้ไหวตามจังหวะลม คนที่เคยร่วมจินตนาการเสียงดนตรียามลมพัดพารากม่านบาหลีไหว

คิดถึงคู่หูที่เคยเล่นบาสเกตบอล สควอช แบดมินตัน เทนนิส ว่ายน้ำ เต้นระบำด้วยกัน

คนที่นั่งอ่านหนังสือในความเงียบด้วนกัน และโลดแล่นไปในโลกแห่งจินตนาการ

ในวันนี้ที่เธอคนนี้หายไป ใจของฉันก็หายไปด้วย

ชีวิตของฉันก็เริ่มแห้งแล้ง ทุกวันมีแต่งาน แม้จะให้ความชุ่มชื่นเบิกบานใจ แต่ฉันก็คิดถึงส่วนหนึ่งของชีวิตที่หายไป

บนใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ใครจะรู้ฉันเฝ้้าคิดถึงเธอเหลือเกิน คิดถึงอยู่ทุกวัน ฉันรอให้ถึงวันที่ฉันจะนำเธอกลับมาอยู่ด้วยกันอีก … แต่วันนั้นก็ยังไม่มาถึงเสียที ยิ่งฉันนับวันให้เขยิบมาเร็วไว เธอก็ยิ่งถอยห่างไกลไปทุกที

ฉันไม่อยากให้เธอหายไปจากชีวิตฉัน เพราะเธอคือ ตาน้ำแห่งความสุข

ในวันที่แสนเหนื่อยล้า ฉันยิ่งคิดถึงเธอ

เมื่อฉันได้กลับมาหาเธออีกครั้งแม้เพียงครู่ในยามราตรี ในเวลาที่ฉันนวดขาให้เธอ ฉันสัมผัสถึงความรัก สายใยที่เรามีต่อกัน เธอไม่ทิ้งฉันไปไหน เธอยังอยู่และรอคอยการกลับมาของฉัน …

เป็นความรู้สึกแสนวิเศษที่ได้กลับมาพักพิงเธออีกครั้ง เธอที่เป็นเหมือนบ้านของฉัน เป็นความสุขที่หาที่ไหนไม่ได้ และฉันตั้งใจว่า จะไม่ละทิ้งเธอไปอีก

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s