ความศักดิ์สิทธิ์ของการไหว้ครู

ปาฏิหาริย์แห่งศรัทธา การระลึกและไหว้ครูทุก ๆ วัน … หัวใจข้าพเจ้าอบอุ่น มีแรง เพราะเราเป็นศิษย์มีครู

*-*-*-*-*-*-

“ครูบาอาจารย์ที่ท่านประทานความรู้มาให้ อบรมจิตใจให้รู้ผิดชอบชั่วดี

ก่อนจะนอน สวดมนต์อ้อนวอนทุกที ขอกุศลบุญบารมีส่งเสริมครูนี้ให้ร่มเย็น….”

จำได้ว่าทุกปี เมื่อเพลงนี้ขึ้นทีไร เด็กตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งจะปาดน้ำตาที่ไหลย้อยลงบนแก้ม ช่างซาบซึ้งกินใจ

ในตอนนั้นข้าพเจ้าสัมผัสได้แต่ความรู้สึกของเนื้อเพลง และความเงียบของพิธีกรรม แต่หารู้ความหมายปรัชญาที่ลึกล้ำของพิธีกรรมนี้ไม่

และวิถีแห่งความรู้สึกลึกซึ้งก็ค่อย ๆ จางไป ด้วยหลายเหตุปัจจัย ความแข็งกระด้างในจิต หรือความสัมพันธ์ระหว่างครูกับศิษย์ที่เปลี่ยนไปจาก ผู้ถ่ายทอดวิชาและจิตวิญญาณ เป็นผู้ขาย-ซื้อวิชาการ

นานเข้า การไหว้ครูเป็นเพียงพิธีกรรมที่ไร้ความหมาย ไร้จิตวิญญาณ ไม่รู้ว่าทำให้ใจของเราอหังการว่า “กูเก่ง” มองไม่เห็น และไม่รู้คุณว่า “สิ่งที่เรามี สิ่งที่เราเป็น” กันทุกวันนี้ต้องได้มาจากใครหลายคนและสิ่งต่าง ๆ มากมาย

สัก 2-3 ปีที่ผ่านมา ข้าพเจ้าสัมผัสความมหัศจรรย์ของการไหว้ครูจากครูโยคะท่านหนึ่งที่ข้าพเจ้ามีโอกาสเรียนด้วยร่วมกับเพื่อนอีก 2 คน

วันหนึ่ง หลังจากเรียนกับครูได้ระยะหนึ่ง เพื่อนรุ่นพี่นำมาลัยดอกไม้มา “ขอให้พวก เราบูชาครูที่ตั้งใจสอนและดูแลพวกเราอย่างดีมาตลอดนะคะ”

พวกเรานั่งคุกเข่าคารวะ ครูท่านนั้น และไหว้ท่าน

ครูรับดอกไม้และกล่าวว่า “ดอกไม้นี้เป็นเครื่องบูชาครู ที่ไม่ใช่บุคคลที่นั่งอยู่ตรงนี้ แต่เป็นครูของครูของครู สืบถอยเรื่อยไปจนถึงบรมครูที่สืบสายธารความรู้และจิตวิญญาณแห่งโยคะนี้”

น้ำเสียงอันอ่อนโยน อ่อนน้อม ของครูช่างจับหัวใจ — ครูกำลังถ่ายทอดความอ่อนน้อม ถ่อมตนมาให้ข้าพเจ้าอีกแล้ว

จากนั้น ครูก็ให้เรานั่งสมาธิทำใจให้สงบ เพื่อร่วมบูชาบรมครูโยคะด้วยกัน ครูเอ่ยมนตราเป็นภาษาสันสกฤต เรียบง่าย งดงาม ลึกซึ้ง ในภาวะแห่งสมาธิ และจิตที่ซาบซึ้งกับครู ข้าพเจ้ารู้สึกสัมพันธ์โยงใยถึงครูโยคะที่สืบทอดกันมานับพันปี เป็นความรู้สึกที่วิเศษมาก

เมื่อเราน้อมกาย และใจเป็นศิษย์ผู้ใด เรากำลังยอมตน ลดอัตตา สำหรับศิษย์ที่จะมอบตัวในคุรุ ต้องมอบทั้งกายและใจเพื่อรองรับการสั่งสอน บทเรียน และวิถีของครู เพื่อหลอมรวมกับครูและวิชชาที่ครูจะถ่ายทอด ใจที่อ่อนน้อมเป็นใจที่เหมาะกับการเรียนรู้ พร้อมให้ถูกดัด อย่างท่านพุทธทาสว่าไว้ “จิตที่นุ่มนวล ควรแก่งาน”

ความเชื่อมโยงระหว่างศิษย์กับครูมีความหมายยิ่ง ต่อชีวิต จิตใจ และ วิถีปฏิบัติของศิษย์ …  ครูอยู่ภายในและร้องเรียกให้ข้าพเจ้าปฏิบัติฝึกฝนตามคำสอนของครูอยู่เสมอ

*-*-*-*-* จากโยคะอาสนะ มาถึงห้องสวดมนต์ *-*-*-*

วันหนึ่ง เมื่อหลายเดือนแล้ว ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังกราบพระอยู่นั้น

ในกราบครั้งที่ 1 ข้าพเจ้าหยุดนึกถึงพระพุทธองค์สักครู่ ภาพของชายผู้หนึ่งที่ละทิ้งความสะดวกสบายในชีวิตเพื่อแสวงหาความจริง และความรอด ท่านต้องเผชิญความยากลำบากอะไรบ้าง ทุกข์กาย ทุกข์ใจ — – ข้าพเจ้าซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณยิ่ง เป็นเราจะยอมทิ้งความสบายไปทำหาความรู้ ความรอด อย่างนี้ไหมนะ

กราบครั้งที่ 2 ข้าพเจ้าหยุดตระหนักถึงพระธรรม แล้วรู้สึกว่า เราไม่ได้เป็นอะไรเลย นอกจากการแสดงตัวของพระธรรม

กราบครั้งที่ 3 ข้าพเจ้าหยุดนึกถึงพระสงฆ์ ครูอาจารย์ที่สอนธรรม การปฏิบัติให้ข้าพเจ้า และกราบครั้งนี้ พาข้าพเจ้าย้อนไปถึงครูของครู ของครู ๆๆ ข้าพเจ้ารู้สึกเหมือนนั่งไทม์แมชชีนไปในอดีต สัมผัสทางความรู้สึก ในความเพียรของครูบาอาจารย์ที่ตั้งใจปฏิบัติ ถ่ายทอดหนทางให้ศิษย์ นับถอยไปจนถึง บรมครู — พระสัมมาสัมพุทธเจ้า

แล้วข้าพเจ้าก็น้ำตาเอ่อ รู้สึกซาบซึ้งจริง ๆ ที่บรรพบุรุษในอดีตทุกท่าน ทุ่มเทชีวิตในการฝึกฝนตนเอง ถ่ายทอดหนทางจากรุ่นสู่รุ่น ความเพียรและความกรุณาของท่านล้นอยู่ในหัวใจของข้าพเจ้า

ความเชื่อมโยงกับพระรัตนตรัยอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน ทำให้พลังศรัทธาของข้าพเจ้าเข้มแข็งขึ้น ความเพียรมุ่งมั่นในการฝึกฝนปฏิบัติตนก็ตามมา (แต่ก็นับว่ายังอ่อน) เพราะมีครูเป็นต้นแบบ และข้าพเจ้าสนใจที่จะรู้จักครูของข้าพเจ้าให้มากขึ้น ซึ่งการรู้จักครูมากขึ้นไม่ใช่จากการศึกษา อ่านหนังสือ แต่เป็นการฝึกฝนตนเอง หลอมรวมตัวเองเป็นหนึ่งเดียวกับครูให้ได้

น่าสนใจอีกด้วยว่า ความศรัทธาในพระรัตนตรัยอย่างหนักแน่นทำให้เกิดความรู้สึกมั่นคง อบอุ่นในชีวิตอย่างยิ่ง และข้าพเจ้ายังแอบเชื่อและรู้สึกลึก ๆ ด้วยว่า ในยามที่วาระสุดท้ายมาถึง และไม่ว่าจะอีกกี่ภพชาติ ข้าพเจ้าจะอยู่ในความดูแลของพระรัตนตรัยเสมอ

การมีครูอยู่ในใจเป็นหลักยึดเหนี่ยวที่ดียิ่ง

ในยามที่ข้าพเจ้าท้อแท้ หรือไม่แน่ใจว่าควรเดินต่อไปอย่างไร ควรทำอะไร ข้าพเจ้าจะนึกถึง พระพุทธองค์และถามว่า ในสถานการณ์ที่ข้าพเจ้าเผชิญอยู่นั้น เป็นท่าน ท่านจะทำอย่างไร What would Buddha do?

ใช้คำถามเล็กน้อย บวกกับจินตนาการ ข้าพเจ้าเดินตามครูได้ อย่างน้อยก็ทำให้ทุกข์ที่รับอยู่พอทนได้

นี่คือ ปาฏิหาริย์แห่งศรัทธา การระลึกและไหว้ครูทุก ๆ วัน … หัวใจข้าพเจ้าอบอุ่น มีแรง เพราะเราเป็นศิษย์มีครู

Advertisements

One response to “ความศักดิ์สิทธิ์ของการไหว้ครู

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s