คุณยายพายเรือ

คุณยายร่างเล็กแห้ง ผิวหน้าย่นเหี่ยวถ่อพายไม้ลู่ตามผิวน้ำที่นิ่งสงบ เรือลำเล็กค่อย ๆ ฝ่าผืนแม่น้ำไปข้างหน้า

พวกเรามองคุณยายพายเรือจากที่นั่งบนแพริมน้ำของร้านอาหาร คุณยายมองขึ้นมา และเราก็ยิ้มให้กัน “คุณยายร้อนไหมคะ” คุณน้าตะโกนถาม

ตอนนั้นเป็นช่วงเที่ยงวันที่อากาศร้อนอบอ้าวทีเดียว คุณยายพยักหน้า หันเรือเข้าท่าน้ำ แล้วชี้ไปที่ขยะที่เก็บได้ “ยายเอานี่ไปขายได้กิโลละ ๓ บาท”

ในเรือไม้ลำเล็กของคุณยายมีขวดพลาสติก ขวดแก้วที่คุณยายเก็บขึ้นมาจากสายน้ำหลักของจังหวัดอยุธยา

ฉันมองขวดต่าง ๆ แล้วให้สงสัยว่า วันนี้ยายจะได้เงินถึง ๑๐ บาทหรือเปล่า

คุณน้าคุยต่อ “ยายแข็งแรงนะคะ เก่งจัง” คุณยายยิ้มไม่เห็นฟันแม้แต่ซี่เดียว “๘๖ แล้วนะ” น้ำเสียงค่อนข้างภูมิใจในความสูงวัยของตัวเอง

คุณยายจอดเรือใกล้ที่ที่เรานั่งทานอาหารกันเพื่อพักร้อน พักเหนื่อย และตำหมาก เป็นภาพที่ไม่เห็นนานแล้วหลังจากที่คุณยายของเราจากไป ถ้าคุณยายของเรายังอยู่ ท่านคงอายุไล่เลี่ยกับคุณยายพายเรือคนนี้

คุณน้าหยิบเงิน ๑๐๐ บาท ฉันหยิบขวดน้ำพลาสติกที่กินใกล้หมดแล้ว เราเอาทั้งเงินและขวดน้ำพลาสติกส่งให้คุณยาย คุณยายรับเงินและของไว้แล้วให้ศีลให้พรมากมาย “ทำใจดี ๆ แล้วอายุจะยืนเหมือนยาย”

ฉันชอบพรที่คุณยายให้ เป็นพรที่เรารู้สึกว่า เข้าถึงจิตถึงใจทีเดียว

คนเราจะอายุยืนได้ ส่วนหนึ่งก็มาจาก ใจที่คิดดี เบิกบาน และว่าง ๆ วางง่าย ๆ นั่นเอง

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s