นางร้าย นางเอก ความรัก และตัวปัญหาที่หายไปไหนไม่รู้

อ. ชลิดาภรณ์ ส่งสัมพันธ์ได้ให้ความเห็นที่น่าสนใจเกี่ยวกับ ‘กระบวนการกลายเป็นนางร้ายของพิสมัย” ในซีรีส์ร้อน “วนิดา” เป็นความเห็นที่ทำให้เราเข้าใจที่มาที่ไปของตัวเราในความรัก ไม่ว่าเราจะเป็นนางเอก หรือนางร้าย เลยนำความเห็นของอาจารย์มาแบ่งปัน พร้อมกับแลกเปลี่ยนความเห็นเกี่ยวกับ “การล่ารัก” และ “การไล่รัก” ข้างท้ายด้วย

อาจารย์จากคณะรัฐศาสตร์ ธรรมศาสตร์ ผู้สนใจประเด็น sexuality กล่าวว่า “นางร้ายมีหลายประเภท อย่างพิสมัยร้ายได้ใจเพราะทำตามกติกาความรักทุกประการ แต่ถูกฉกของรักไปแบบไม่คาดฝัน แถมคนฉกกลายเป็นนางเอกไปเสียอีก ปล่อยให้เธองงงันกับการแปรผันของสถานการณ์และใจคน

ผู้หญิงหลายรุ่นยึดถือและทำตามกติกาความรักประเภท “ชายรุก หญิงสนอง” และรักเดียวอย่างซื่อสัตย์

กว่าจะรู้ว่ากติกาไม่ลงโทษผู้ชายที่ไม่ทำตาม กติกาบังคับแต่ผู้หญิง แต่ไม่ได้ให้รางวัลน่าชื่นใจแก่หญิงดีเท่าไรนัก

นางร้ายประเภทถูกฉกของรักมักไม่โทษชายคนรัก

เธอเข้าใจไม่ได้ว่าความรักมีเกิดมีดับเป็นธรรมดาโลก

แต่มองผู้ท้าชิงเป็นนางมารทำลายความรักที่ต้องล้างผลาญให้วอดวายด้วยมาตรการ ด่าทอไปถึงไล่ตบ ไล่ยิงและสาดน้ำกรด

นางร้ายมักคิดว่าการสู้ยิบตากับคนไม่รักษากติกาเพื่อรักษาชายคนรักเป็นเรื่องชอบธรรม

นางร้ายหลายคนมีผู้สนับสนุนและสมรู้ร่วมคิดในความร้ายมากมาย เพราะมองว่าเธอต่างหากที่ถูกรังแกจากการโดนแย่งคนรัก

คนในสังคมจำนวนไม่น้อยจึงไม่ลังเลที่จะร่วมมือกับเธอเพื่อบีบบังคับให้ผู้ชายเลือกคนรักเก่าหรือเมียหลวง

การร่วมมือกันร้ายนี้เป็นไปเพื่อการรักษากติกาเรื่องเพศให้อยู่ต่อไป

เมื่อถูกแย่งคนรัก หญิงที่ยอมกลืนน้ำตาไม่สู้กลายเป็นนางเอก

พวกสู้ตายเพื่อรักษาชายคนรักแบบราวีไม่เลิกก็กลายเป็นนางร้ายไปอย่างพิสมัยไงคะ”

————————————

เราค่อนข้างเห็นด้วย และเห็นใจนางร้ายในหนังไทย อาจเพราะด้วยว่า ที่ผ่านมาในชีวิต คนรอบข้าง รวมถึงตัวเราเอง ก็ผลัดกันเล่นบทบาท นางเอก และนางร้าย ตลอดเวลา

บางครั้งก็เป็นทั้งนางเอกและนางร้ายในเวลาเดียวกันนั่นเอง

เราเข้าใจได้ว่า ทำไมพิสมัยจึงไม่โกรธหรือโทษ คนรักเก่าที่เปลี่ยนใจ แต่กลับไปอาละวาดกับเป้าหมายรักใหม่ของคนรักตัวเอง

บางที การโทษว่า คนอื่นเป็นเหตุให้คนรักของเราเปลี่ยนไป ก็เจ็บปวดน้อยกว่าที่จะยอมรับว่า

คนที่เรารักเปลี่ยนไปและเขาไม่ได้รักเราอีกต่อไป

เป็นกระบวนการปฏิเสธความจริงและความรู้สึกเบื้องลึกว่า “เขาไม่ได้รักเราแล้ว”

สำหรับเรา เรื่องความรักสะท้อนสัญชาติญาณ “นักล่า (ความรัก)” 

บางคนอาจชอบล่า บางคนชอบถูกล่า และบางคนไม่ชอบถูกล่าแต่ก็ไม่ชอบล่า  

 ผู้ที่รัก และไล่ตามความรักอย่างตรงไปตรงมา และซื่อสัตย์ในความรู้สึกตัวเอง

มีโอกาสที่จะถูกปฏิเสธหรือเห็นเป็นของตาย ไม่มีค่า take for granted

เพราะเราอาจเชื่อกันว่า รักแท้หรือรักจริง — เหมือนธรรมะ— ต้องยากเข้าไว้ มีปัญหาอุปสรรคมาก ๆ

ดังนั้น อะไรที่มันง่าย ๆ อยู่ตรงหน้าอยู่แล้ว ได้มาง่าย ๆ — เราก็ไม่อยากจะเชื่อว่า มันใช่

 สำหรับคนที่รู้จักเกม รู้จักการวางท่า ระยะห่าง อาจจะทำให้อีกฝ่ายสนใจ และอยากติดตาม

การที่อ่านใจกันไม่ออก เดาไม่ได้ ว่ารักหรือไม่ อาจช่วยยกระดับความน่าสนใจไปเรื่อย ๆ

อาจต้องผ่านเรื่องราว ความพยายาม ยากเข็ญ ความเข้าใจผิด ปัญหาอุปสรรค อย่างพระเอก-นางเอก

ที่ความรักดูเหมือนจะชัด แต่ก็ไม่ — คลุมเครือ ให้เจ็บปวดนิด ๆ จี๊ดใจหน่อย ๆ

โอ้ย … เรื่องยากเย็นแบบนี้ เป็นของมีค่า เป็นคนที่เราโหยหา และปรารถนา

บางทีอะไรที่มันชัดเกินไป ก็ไม่น่าสนใจ ไม่มีความหมาย

อะไรที่ลึกลับ ต้องค้นหา ดูน่าสนใจและปรารถนา

แต่เมื่อได้มาแล้ว ความลึกลับคลุมเครือ ก็กลายเป็นชัดเจน ไม่ต้องค้นหา

และท้ายที่สุด ก็ไม่น่าปรารถนาอีกต่อไป

…. และนั่นเป็นจุดจบของนางเอก และจุดเริ่มต้นของนางร้าย

 หากเราไม่ต้องการเป็นนางเอก หรือนางร้าย นะเพื่อน … เราต้องตัดตัวกลางเจ้าปัญหาออกไปจากชีวิต 555

Advertisements

2 responses to “นางร้าย นางเอก ความรัก และตัวปัญหาที่หายไปไหนไม่รู้

  1. 5555+

    ตัวกลาง หมายถึง คนรักของเรา เอง ใช่ไหมคร่ะ

    ต้องโทษเขา จะไปโทษแฟนใหม่เขาคนเดียว มันได้ซะที่ไหน

    เรื่องนี้มันก็ต้องมี สองฝ่าย

    เห็นภาพชัดเลยคร่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s