Taxi Talk ความสุขที่เก็บเอาไว้ไม่อยู่

บนรถแท๊กซี่คันเก่า ความเงียบสถิตย์อยู่กับฉันเพียงครู่ ตลอดการเดินทาง เสียงแห่งความสุขเจื้อยแจ้วในหัวใจฉัน และชายวัยเกษียณที่พาฉันกลับบ้านในวันนี้ คุณอาแท๊กซี่ดูจะเก็บความสุขเอาไว้ไม่อยู่ จึงล้นออกมาเป็นคำพูด “ผมดีใจ เพิ่งไปกินข้าวกับลูกสาวมา” ฉันมองเข้าไปในกระจกมองหลังของคนขับรถ รอยตีนกากำลังกรีดยิ้มบนใบหน้าของคุณอา

“ลูกสาวของคุณอาอายุเท่าไรคะ” ฉันสานต่อความรู้สึกที่คุณอาแท๊กซี่อยากแบ่งปัน

“ทำงานแล้วครับ เป็นหมอ และตอนนี้กำลังเรียนเฉพาะทาง …เป็นกุมารแพทย์” คุณอาตอบ “โห ดีจัง คุณอาก็สบายแล้วสิคะ แต่ค่าเล่าเรียนแพทย์คงสูงไม่ใช่น้อยเลยนะคะ”

“ใช่ เป็นล้านเลยละ ผมส่งเสียเอง และพี่ชายของเขาก็ช่วยด้วย” คุณอาตอบ น้ำเสียงภูมิใจมาก

เมื่อลูกสาวคนกลางสอบติดแพทย์ จุฬา ฯ คุณอาเลือกที่จะเกษียณก่อนอายุราชการที่ประจำอยู่ที่ร้อยเอ็ดบ้านเกิด มาอยู่กรุงเทพ เพื่อมาขับแท๊กซี่ รับ-ส่งลูกสาวไปมหาวิทยาลัย และทำงานไปด้วย

“ทีแรก ผมอยากให้ลูกเรียนนิติศาสตร์เหมือนผม แต่ลูกเขาขอเลือกแบบที่เขาอยากเรียนก่อน และถ้าไม่ติดก็จะเรียนนิติศาสตร์อย่างที่พ่อต้องการ … แต่เขาสอบติดแพทย์ ๑ใน ๑๐ อันดับทีเดียว”

คุณอามีลูก ๓ คน ลูกชายคนโตของคุณอาทำงานที่บริษัทการบินไทย ลูกชายคุณสุดท้องจบจากโรงเรียนนายร้อย สามพรานและปัจจุบันเป็นนายร้อยตำรวจประจำที่สถานีตำรวจแห่งหนึ่งในกรุงเทพ

“คุณอาเลี้ยงลูกอย่างไรคะ” ฉันถาม คุณอาตอบสวนโดยไม่ต้องคิด “ส้มตำปูปลาร้า ไข่เจียวหมูสับ” ฉันหัวเราะ คุณอายิ้มและพูดต่อว่า “อ้าว จริง ๆ นะ ผมเลี้ยงลูกอย่างนั้น ลูกผมบอกว่า กับข้าวที่พ่อทำอร่อยมาก เขามีความสุข ลูก ๆ รักผมมาก อย่างลูกสาวคนกลาง เวลาผมไปส่งเขาที่มหาวิทยาลัย เขาจะเข้ามากอดผมทุกวันก่อนไปเรียน เขาไม่อายที่พ่อขับแท๊กซี่มาส่ง”

 “ผมบอกลูกเสมอว่า ป่าป๊าจน ไม่มีทรัพย์สมบัติมรดกอะไรจะให้ลูก การศึกษาเป็นสมบัติที่ป่าป๊าจะให้ลูกได้ ก็ขอให้ลูกขยันเรียน ความเก่งสู้ความขยันไม่ได้”

ลูก ๆ ของคุณอาเรียนในโรงเรียนตามจังหวัดต่าง ๆ แล้วแต่ว่าพ่อจะถูกส่งให้ไปประจำราชการที่ไหน และสุดท้ายก่อนที่เข้ามหาวิทยาลัยก็เรียนที่บ้านเกิดในจังหวัดร้อยเอ็ด

การทบทวนบทเรียนในแต่ละวัน การจดบันทึก การอ่านและพูดคุยกันในครอบครัวทั้งในเรื่องการเรียนและชีวิต อาจเป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ลูก ๆ ของคุณอาประสบความสำเร็จในการเรียนและการทำงาน

“ผมเป็นตัวอย่างให้เขาเห็นว่า ผมไม่โกง ผมเป็นข้าราชการ เงินเดือน สวัสดิการที่ผมได้รับเพียงพอแล้วกับชีวิต และการไม่โกงก็ทำให้ชีวิตของผมและครอบครัวดี มีความสุข”

ปัจจุบันนี้ การขับแท๊กซี่เป็นงานอดิเรกที่ให้รายได้เสริมจากเงินบำนาญ และทำให้คุณอารับ-ส่งลูกสาว รวมถึงหลาน ๆ ที่กำลังเรียนอยู่ที่โรงเรียนอินเตอร์แห่งหนึ่ง

นอกจากนั้นคุณอายังรับว่าความ ทั้งคดีแพ่งและอาญาบ้าง ตามแต่งานจะเข้า … เป็นทนายและคนขับแท๊กซี่นั่นเอง … มิน่าคุยเก่งมาก ๆ แต่ก็เป็นเรื่องที่ดีจริง ๆ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s