Memoir of Myanmar # 1: ที่ระลึกแห่งความทรงจำ

Shwedagon มหาสถานแห่งพลังศรัทธา

Shwedagon มหาสถานแห่งพลังศรัทธา

หลายต่อหลายครั้งที่เราไปร่วมการอบรพัฒนาศักยภาพ ปฏิบัติธรรม หรือไปท่องเที่ยว — ในช่วงเวลาที่เว้นวรรคจากวิถีประจำวันที่คุ้นชินเหล่านั้น เรามักรู้สึกว่า ช่างเป็นเวลาแสนวิเศษ ชีวิตเป็นสุข และทุกอย่างดูเต็มไปด้วยความหวัง ทว่า เมื่อกลับมาใช้ชีวิตประจำวัน พบปะผู้คนที่คุ้นเคย เรื่องราวที่มักเจอ ความรู้สึกดี ๆ พลังต่าง ๆ ที่เก็บเกี่ยวไว้ก็ค่อย ๆ สลายหายไปในอากาศ และเราต้องไขว่คว้าหาช่วงพักเพื่อเติมพลังอีกครั้ง ๆ ๆ ๆ …

“ทำอย่างไร ให้การเรียนรู้ พลัง ความรู้สึกดี ๆ ที่เราได้รับจากการไปท่องเที่ยว การอบรมการปฏิบัติธรรม หรือการเข้าอบรมพัฒนาศักยภาพต่าง ๆ ยังดำรงอยู่ในชีวิตประจำวันได้” นี่เป็นคำถามที่ฉันได้ยินเมื่อหลายปีก่อน และเป็นคำถามสำคัญที่ท้าทายตัวเองมาโดยตลอด

สำหรับคน “งก” ฉันพยายาหาทางที่จะรักษาความทรงจำ ความรู้ และความรู้สึกดี ๆ ที่ได้รับมาให้คงอยู่และเจริญงอกงามไปเรื่อย ๆ ฉันพยายามเรื่อยมา และยังคงต้องพยายามต่อไป

ในคราวที่ไปเมืองย่างกอน ฉันได้รับความทรงจำที่งดงาม แรงบันดาลใจมหาศาลในชีวิต และไม่อยากให้ของดีที่ได้รับมาผุ กร่อนไปตามความเคยชิน

ในคืนสุดท้ายที่เราไปนมัสการพระมหาเจดีย์เชวงดากอง ฉันซื้อ “พระโลกานารถ” ในความเชื่อชาวพม่า ท่านเป็นเหมือนท้าวจตุโลกบาล พระภูมิเจ้าที่ แต่นัยยะที่ฉันชอบที่สุด คือ ท่านเป็นผู้นำสันติมาสู่สังคม ด้วยคีตและนาฏศิลป์

ท้าวโลกนาถ เทพผู้ใช้ศิลปะแห่งเสียงเพลงและการร่ายรำ นำสันติภาพมาสู่โลก

ท้าวโลกนาถ เทพผู้ใช้ศิลปะแห่งเสียงเพลงและการร่ายรำ นำสันติภาพมาสู่โลก

ฉันขอให้ท่านเป็น “เครื่องเตือนใจ” ให้ฉันระลึกถึงความหมายและภารกิจสำคัญในชีวิต

ชาวพม่าที่ฉันพบและสนทนาด้วย ไม่มีเครื่องลางของขลัง ไม่มีพระเครื่องห้อยคอ แต่พวกเขามีเครื่องเตือนใจเพื่อสร้างมงคลชีวิต — พระมหาเจดีย์ ซึ่งเป็นเสมือน landmark ในชีวิต พวกเขาจะไปนมัสการพระมหาเจดีย์บ่อย ๆ หรือมองขึ้นไปเห็นยอดเจดีย์ก็ระลึกถึงพระรัตนตรัยอยู่เสมอ ๆ

ชาวพม่าและวิถีปฏิบัติที่ฉันเห็นที่พระหาเจดีย์ ทำให้ฉันตระหนักถึงความงามของคำว่า “ปฏิบัติบูชา” เราไม่ได้ปฏิบัติ ทำความดี ละเว้นความชั่ว ชำระจิตให้ผ่องใสมีปัญญา เพื่อตัวเรา แต่ทำเพื่อบูชาพระรัตนตรัย

ฉันพบว่า เมื่อเรามีเป้าหมายหรือแรงบันดาลใจที่ไปพ้นจากประโยชน์ตนและตัวเอง เราจะได้รับพลังหนุนให้ทำสิ่งที่ดีและยากได้เพิ่มขึ้น เราจะมีพลังมากขึ้นในการปฏิบัติ ปฏิบัติธรรมเพื่อธรรม ปฏิบัติธรรมเพื่อบูชาพระพุทธองค์ ปฏิบัติธรรมเพื่อบูชาพระสงฆ์

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งใหม่ ฉันเคยได้ยินได้อ่านมาก่อน แต่มันไม่ “ถึงใจ” ในการเดินทางครั้งนี้ สิ่งที่ถึงใจที่สุด คือ คุณของพระสงฆ์ — ฉันไม่มีโอกาสได้พบและฟังคำสอนจากพระพุทธองค์ แต่เพราะมีพระสงฆ์ (ทั้งในผ้าเหลือง และที่เป็นคฤหัสถ์) ที่สละตน น้อมใจเดินตามเส้นทาง ศึกษาพระธรรมด้วยความพากเพียร และเมตตาถ่ายทอดธรรมให้ จึงทำให้ฉันมีโอกาสได้สัมผัสเค้าลางของความสุขจากรสพระธรรมบ้าง

ฉันนำพระโลกานารถไปที่ซุ้มพระ ในพื้นที่พระมหาเจดีย์ ที่เมื่อวันก่อน ฉันไปนั่งสวดมนต์และภาวนากับเพื่อน ฉันกลับไปที่นั่นอีกครั้ง สวดมนต์และอธิษฐานว่า จะนำแรงบันดาลใจทั้งหลายที่ได้รับจากพม่ากลับไปเมืองไทย และทำให้งอกงามในชีวิต

ที่เมืองไทย นอกจากพระโลกานารถแล้ว ฉันอัดและขยายรูปภาพพระมหาเจดีย์เชวงดากอง ขนาดใหญ่แบบปฏิทินติดผนัง และนำไปติดไว้ที่ห้องพระ

ทุกวันที่สวดมนต์เช้า-เย็น ฉันจะยกมือไหว้พระเจดีย์ด้วยทุกครั้ง ราวกับว่า ฉันยังอยู่ที่นั่น หรือพระเจดีย์อยู่กับฉันที่นี่ ฉันได้นมัสการพระเจดีย์ทุก ๆ วัน และย้ำเตือนตัวเองถึงคำอธิษฐานที่ได้ให้ไว้

ล่วงมาเกือบ ๓ เดือนแล้ว ฉันยังคงรักษาคำสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเอง แม้บางวัน จะดูอ่อนแรงลงบ้างก็ตาม แต่การได้เห็นพระเจดีย์ก็ช่วยฟื้นความตั้งใจได้มาก และการเขียนบันทึกแรงบันดาลใจจากพม่า อย่างที่ฉันกำลังทำอยู่นี้ก็เป็นอีกหนึ่งหนทาง ที่จะช่วยย้ำความตั้งใจให้หนักแน่นขึ้นไป

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s