พิธีกรรมเพื่อการเริ่มต้น

ทำอย่างไรให้เรารู้สึกใหม่กับทุก ๆ วัน

โดยมากเราจะตื่นอย่างหลับไหล ทำอะไรตามอัตโนมัติ จนหมดวัน

ฉันพยายามค้นคว้า สร้างสรรค์พิธีกรรมบางอย่างที่จะช่วยให้ตัวเอง ตื่นขึ้นกับวันใหม่ทุก ๆวันและนอนไปด้วยความตื่นรู้ว่า เราดำรงชีวิตอย่างไรในวันนี้

จึงขอแลกเปลี่ยนความคิด วิธีการที่เพียรทำได้สักระยะหนึ่ง อย่างนี้

เมื่อรู้ตัว ลืมตาตื่น ฉันจะยิ้มกับภาพแรกที่เห็น และมักมองไปนอกหน้าต่าง เพื่อดูกิ่งก้านต้นจามจุรี นก และดวงอาทิตย์ที่กำลังขึ้น “ดีจังวันใหม่แล้ว” ฉันบอกกับตัวเอง (บางทีก็ลืมพิธีกรรมนี้)

เมื่อทำธุระส่วนตัวเสร็จ ฉันจะไปนั่งสมาธิราว 15 ถึง 30 นาที เป็นพิธีกรรมแห่งวันใหม่ เพื่อตั้งใจใช้ชีวิตในวันนั้น

เมื่อใจสงบพอประมาณ ฉันจะเริ่มด้วย การขอบคุณ ธรรมชาติและสรรพสิ่ง กรรมที่ให้โอกาสฉันได้ตื่นขึ้นมาสัมผัสโลกอีกหนึ่งวัน และขอให้วันนี้เป็นโอกาสแห่งการทำดี และ มีชีวิตที่งดงาม

เมื่อจบการขอบคุณแล้ว ฉันจะตั้งความปรารถนาว่า วันนี้ฉันจะทำอะไร อย่างไร กับใครบ้าง ซึ่งในทุกๆ วัน ฉันกล่าวว่า

  • ฉันจะรักษาศีล 5 ให้ละเอียดลึกซึ้งขึ้น และอย่างมั่นคง
  • ฉันตั้งใจละเว้นอกุศลทั้งทางกาย วาจา และ ใจ
  • ฉันตั้งใจทำความดีให้ยิ่งๆ ทั้ง กาย วาจา และ ใจ
  • ฉันตั้งใจภาวนาให้จิตใจสว่าง สะอาด สงบ
  • ฉันจะดำรงตนในความเพียร ขันติธรรม ความสันโดษ

จากนั้นก็จะเป็นการพิจารณาว่าในวันนี้ จะทำการงานใดบ้างให้แล้วเสร็จ และมีนัดหมายอะไรกับใคร เราต้องการอะไร การพบปะพูดคุยเป็นไปเพื่ออะไร เป็นต้น

สุดท้าย ก็แผ่ความรัก ความปรารถนาดี ไมตรีจิตให้สรรพสิ่ง

พิธีกรรมงามเช้าง่าย ๆ เช่นนี้ เป็นอุบายให้ใจมีทิศทาง ว่าในแต่ละวันที่เราจะเดินทางบนเส้นทางชีวิตนั้น เราจะเดินไปในทิศทางใด จะได้ไม่หลง หรือ ถ้าจะหลงไปบ้าง ก็จะได้กลับมาทัน

ฉันพบว่า การทำอย่างนี้ ช่วยได้มาก ชีวิตดำเนินไปในทิศทางที่ตั้งใจมากขึ้นเรื่อยๆ แม้มีสิ่งที่ไม่คาดคิดจะเข้ามา ใจก็หนักแน่นพอที่จะประคับประคองไม่ให้ออกนอกทางมากนัก

ฉันขยายแนวทางนี้ไปยัง ช่วงเวลาที่จะเริ่มทำงานด้วย

เช่นว่าจะเริ่มเขียนบทความ ก็จะนั่งนิ่งๆ สักพัก ให้ใจผ่อนคลาย แล้วพิจารณาว่า เป้าหมายของงานนี้คืออะไร ต้องทำอะไรบ้าง เกี่ยวข้องกับใครบ้าง งานนี้มีประโยชน์อย่างไร งานที่จะทำน่าจะใช้เวลาสักเท่าไร

ที่สำคัญเราจะทำงานนี้ให้สำเร็จได้ต้องวางใจอย่างไร

“วางความคาดหวังในผลของงาน ว่าจะเขียนให้ดี วางความกลัวว่าจะเขียนไม่ได้ดี จดจ่อกับปัจจุบัน รวบรวมสมาธิ”

เมื่อพิจารณาทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็ลงมือทำงาน

งานเสร็จตามที่ตั้งใจ และที่สำคัญ ฉันมีความสุข และ พึงพอใจอย่างมากกับกระบวนการทำงาน และ ผลของงานที่ได้

การพิจารณาสิ่งเหล่านี้ใช้เวลาไม่นานเลย เมื่อเราเริ่มต้นได้ดี หนักแน่นมั่นคง มีแนวทางชัดเจนแล้ว ก็จะช่วยให้การทำงานราบรื่นขึ้น

เมื่อมีพิธีเริ่มต้นวันใหม่ ก็ต้องมีพิธีปิด

ก่อนนอน ฉันจะภาวนาสัก 30 นาที แล้วพิจารณาทบทวนวันที่ผ่านมา้ โดยเริ่มต้นจาก

คำ ขอบคุณวันนี้ ทุกสิ่งทุกอย่าง ธรรมชาติ อาหาร ผู้คน เอ่ยชื่อกันเลยทีเดียว ที่ช่วยให้ชีวิตในวันนี้ของฉันสมบูรณ์ เป็นวันแห่งการเรียนรู้

คำ ขอโทษ สิ่งต่าง ๆ และผู้คน ทั้งเอ่ยนามและเหมารวม ทั้งในวันนี้ และวันก่อน ๆ ที่ฉันรู้สึกว่าได้ล่วงเกินทางกาย วาจา ใจ

คำ ให้อภัย สิ่งต่าง ๆ ผู้คนทั้งหลายและเป็นรายบุคคลเลย ทั้งในวันนี้ และ วันก่อน ๆ ที่ทำให้ฉันรู้สึกเป็นทุกข์ ไม่สบายใจ

จากนั้น ฉันทบทวนทิศทางในยามเช้าว่า วันนี้ ฉันได้ทำสิ่งที่ตั้งใจไว้เมื่อเช้า เป็นอย่างไรบ้าง เริ่มจาก

  • ทบทวนศีล ทีละข้อ ว่าพลาด พลั้ง เผลอ ผิด อะไรไปบ้าง และจะแก้ไขอย่างไร
  • ทบทวนว่าได้ละความชั่วอะไรไปบ้าง ทำความดีอะไรไปบ้าง และ รักษาใจได้แค่ไหน
  • ทบทวนความเพียร ความอดทน และ ความสันโดษ ว่ามีอะไรต้องเพียรต่อ ทำได้ดีกว่าเดิมไหม

สุดท้าย ก็แผ่บุญกุศลทั้งหลายให้สรรพชีวิต รวมถึงตัวเองด้วย

พิธีกรรมแห่งวันเช่นนี้ ช่วยให้ฉันรู้สึกคล้าย ๆ กับว่า ได้ใช้ชีวิตในแต่ละวันจริง ๆ

Advertisements